รสสวาทแรงหึง 25

เกือบสองโมงเช้า นัฐถิยาตื่นขึ้นมาก็พบว่าเธอยังคงนอนเปลือยกายอยู่บนเตียงนุ่มใหญ่ และรู้สึกงัวเงียมึนหัวไปหมด เอามือจับที่เนินโคกก็ดูมันปกติ ลองเอานิ้วแหย่เข้าไปในร่องหลืบ กลับรู้สึกเปียกแฉะอยู่ แล้วเธอก็เหลียวมองรอบๆห้อง ทุกอย่างอยู่ในสภาพปกติหมด เธอครุ่นคิดลำดับเหตุการณ์เมื่อคืนแล้วมองเห็นภาพครบทุกฉาก แต่บัดนี้ ไม่มีพวกเขาเหลืออยู่เลย
พี่รตี…คุณดอน..คุณวิทย์…นายยักษ์…อดัม…โอ…….นี่เรา……….
เธอพึมพำเบาๆ นัยน์ตาวาวด้วยหยาดน้ำใสๆ เธออยากจะร้องไห้ แต่ก็ไม่รู้จะร้องไปทำไม เธอไม่มีอะไรจะเสียอีกแล้ว แต่ก็อดคิดอะไรเรื่อยเปื่อยไม่ได้ เธอจึงนอนคิดอะไรต่อมิอะไรต่อไปอีกสักพัก แล้วก็ได้ยินเสียงกระซิบข้างหู
แม่นัฐคับ…
อะไรล่ะ…ลูกกรอก..เรานี่ร้ายมากนะ…ปล่อยให้แม่นัฐ…โดนรุมทำร้ายเกือบทั้งคืนเลย..
แม่นัฐ…มีความสุขมากกว่าล่ะ..ไม่ว่า…อิ๊ๆๆๆๆๆ
ไปไหนมาจ๊ะ…แม่นัฐรอตั้งนาน..
แม่นัฐ…รอผม..?
ก็ใช่นะซี…
รอผม…ทำไมคับ…
อื้อ…………
นัฐถิยาชี้ลงไปที่หว่างขาของเธอ เด็กชายมองสบตาหญิงสาวแล้วทั้งคู่ก็ยิ้มๆ ก่อนที่เขาเลื่อนตัวลงต่ำ ดึงผ้าห่มออกจากร่างสาวนัฐ ความอล่างฉ่างปรากฏขึ้นทันที
โอ้โฮ้…ไม่บวมเลยนะคับ…แม่นัฐ
หือ…………
ของคุณมารตี…งี้…บวมฉึ่งเลยคับ..
ไปดูของเขา..มาเหรอ…นิสัยไม่ดีเลย
แน้ๆๆๆๆๆๆๆๆ…แม่นัฐ..หึง
ทำงานไป…
คับ…แม่นัฐคนสวย…จ๊วบบบบบ
อ้าสสสสสสสสส…ลูกกรอก…
สาวนัฐร้องครางด้วยความเสียวซ่าน เมื่อเด็กชายจับสองกลีบแคมแหวะออก แล้วฉกปลายลิ้นแหย่เข้าไปไล้เลียทำความสะอาดภายในร่องหลืบอย่างชำนาญ มันสร้างความเสียวซ่านให้หญิงสาวเป็นที่สุดและเป็นความเสียวซ่านที่เธอพอใจด้วยร่างกายที่มีสติสมบูรณ์ด้วย
อาวววววววววววส์…พอแล้วจ๊ะ…ลูกกรอก…ซี้ดดดดดด
เด็กชายเงยหน้าขึ้นทันทีที่หญิงสาวบอกพอแล้ว เพราะเธอเสียวซ่านจนน้ำแตกอีกครั้งแล้ว เขาเองก็รู้ดีเมื่อความฉ่ำแฉะมันเอ่อเยิ้มเต็มร่องสวาทและเขาก็จัดการกวาดเลียทำความสะอาดจนเรียบร้อยแล้ว
เดี๋ยว….แม่นัฐ..อาบน้ำก่อนแล้วค่อยกลับบ้านกัน..
แม่นัฐคับ…แต่ว่า…
อะไร…อีกล่ะ..ไม่เอานะ..
เปล่าคับ…คือ อดัมคับ…
อดัม…ทำมัยล่ะ…ลูกกรอก..
เขายังอยู่ในห้องน้ำ…ไม่ออกมาเลยคับ..
หา…อยู่ในห้องน้ำ..
คับ…
เด็กชายยืนยันและเขาสังเกตเห็นสีหน้าสาวนัฐเหมือนวิตกพรั่นพรึงอะไรบางอย่าง และก็เป็นจริงอย่างที่เด็กชายคิด นัฐถิยาพอรู้ว่าอดัมยังอยู่ในห้องน้ำ เขายังไม่กลับ เธอรู้สึกกลัวเป็นอย่างมาก กลัวจะโดนเขาจับเสพสวาทอีกรอบ
ไม่ตัองกลัวหรอกคับ…แม่นัฐ..ชะตาลิขิต
เด็กชายรู้ว่านัฐถิยากำลังวิตกกังวลหวาดกลัวอยู่ เขาจึงพูดปลอบโยนเหมือนที่เคยพูดเมื่อคืนนี้ สาวนัฐหันไปทางเด็กชายแล้วหยิกเขาแรง ๆ
นี่แน่ๆๆ…ชะตาลิขิต…หรือเราลิขิตกันแน่…ลูกกรอก..
โธ่…แม่นัฐ…ชะตาลิขิตจิงๆคับ..แม่นัฐคอยดู
พอแล้วนะ…ลูกกรอก..แม่นัฐไม่ต้องการแล้ว..
นั่นไง…เขาออกมาแล้ว
นัฐถิยามองตามนิ้วเด็กชายที่ชี้ไปที่ร่างดำทมึนที่เดินออกมาจากห้องน้ำ เธอรู้สึกหวาดกลัวจนตัวสั่นเทิ้มเลยทีเดียว แต่สักพักเธอก็เอะใจเพราะดูอดัมจะแปลกกว่าเดิม เขานุ่งผ้าขนหนูกระโจมอกเดินขาเบียดกันก้มหน้างุดไม่ยอมสบตาเธอเลย พอเขาชำเลืองเห็นว่าเธอกำลังมองอยู่เขาก็เดินสะบัดก้นจ้ำอ้าวไปที่ตู้เสื้อผ้าแล้วรีบสวมใส่ชุดเดิมของเขาเมื่อคืนนี้
มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย
เธอพึมพำเบาๆ แต่ก็ยังไม่เข้าใจอะไร กระนั้นเธอก็ยังไม่กล้าที่จะลุกออกจากที่นอน ยังคงนั่งห่มผ้าอยู่อย่างนั้น
เห็นยังคับ…แม่นัฐ…ผมบอกแล้ว…
อะไรกันเนี่ย…แม่-งงไปหมดแล้ว..อดัมคะ..
หญิงสาวตัดสินใจเรียกหนุ่มนิโกร-คู่สวาทเมื่อคืน ซึ่งเขาก็หันมามองเธอกระมิดกระเมี้ยน ที่ร้ายกว่าน้ำเขาทำจีบปากจีบคอเข้าอีก สาวนัฐยิ่งงงเป็นไก่ตาแตก อดแปลกใจไม่ได้ว่าทำไมเขาจึงต้องแกล้งทำแบบนี้ด้วย หรือจะทำให้เธอตายใจ จะได้อัดเธออีก
เขาไปก่อนนะฮะ…กุนนาด…เราเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันนะฮะ
หา…..อดัม…กะเทย….โอยยยยยยยยย
นัฐเอนตัวหงายผึ่งไปบนที่นอนเอามือก่ายหน้าผาก หันไปทำตาปริบๆกับเด็กชายแบบงงๆ เด็กชายรู้ว่าหญิงสาวกำลังงงอย่างหนักจึงเข้าไปใกล้ๆ หอมฟอดที่แก้มนวลก่อนจะซุกไซร้ไปตามซอกคอหอมกรุ่นแล้วไปหยุดที่ติ่งหูขบเม้มเบาๆ สาวนัฐขนลุกซู่รู้สึกเสียวสยิวขึ้นมาทันใด
แม่-งงไปหมด…นะ..ลูกกรอก
คืองี้คับ…แม่นัฐ…ผู้ชายที่ทำแม่นัฐจนเกินพิกัด…ก็จะกลายเป็นอย่างนี้ทุกคนคับ..
เป็นกะเทย..เนี่ย..เหรอ..
คับ…
แล้ว…คุณดอน…คุณวิทย์…นายยักษ์ล่ะ…
แม่นัฐ…คอยสังเกตดูเองละกันคับ..
อา……มันเป็นไปได้ยังไง..เนี่ย
พวกเขาปล่อยน้ำรักออกมามากสุดๆ…จนร่างกายอ่อนล้า…แต่พวกเขาก็มีความสุขมาก..และรับน้ำของแม่นัฐเข้าไปด้วย..ทำให้จิตใจของพวกเขาอ่อนโยนละเมียดละไม..ผิวพรรณจะเปล่งปลั่งมีน้ำมีนวลเหมือนผู้หญิงเลยคับ…
หา…จริงๆเหรอ..
คับ…
โอ………ไม่อยากเชื่อ
แต่..แม่นัฐ..ไม่ต้องห่วงนะคับ…
ห่วงอะไร…
ควยของพวกเขา…ยังใช้การได้เหมือนเดิม…แต่แม่นัฐต้องทำเอาเองนะคับ…พวกเขาจะไม่ทำให้…
เด็กชายกระชิบเบาๆที่ข้างหูของสาวนัฐ เล่นเอาเธอหน้าแดงขึ้นมาทันที ทุบมือลงบนร่างของเขาพัลวันด้วยความเขินอาย
เซี้ยวใหญ่แล้วเรา…นี่ๆๆๆๆ
คิกๆๆๆๆๆๆๆ…พูดโดนใจดำ..
ทั้งสองระริกระรี้หยอกล้อกันอย่างสนิทสนมมีความสุข สักพักนัฐถิยาจึงได้อาบน้ำทำความสะอาดร่างกายโดยเฉพาะร่องหลืบเธอจะดูแลมันอย่างดีเป็นพิเศษ จากนั้นก็ออกจากโรงแรมไปหาอะไรทานกันแล้วเลยกลับบ้านทันที เธอถูกแม่ของทรงยุทธถามว่าไปค้างที่ไหนมาจึงกลับเช้า ก็บอกว่าไปงานเลี้ยงที่บ้านเพื่อนมา ซึ่งคุณหญิงวนิดาก็ไม่ได้ว่าอะไร เพราะเมื่อคืนท่านก็รู้สึกว่ามีคนโทร.มาบอกเหมือนกันว่านัฐถิยาติดงานเลี้ยงคงค้างคืนที่นั่น….
……………….
หลังจากเหตุการณ์คืนนั้นแล้ว ปรากฏว่านัฐถิยาไม่มีเรื่องบนเตียงกับผู้ชายคนไหนเลย ยกเว้นกับเด็กชาย แต่ก็ไม่บ่อยนัก ซึ่งเธอเองก็แปลกใจไม่น้อย แม้แต่กับลุงชอบคนขับรถและนายชดหลานชายที่กลับมาได้อาทิตย์หนึ่งแล้ว และนี่ก็ผ่านไปเกือบเดือนแล้ว สิ่งที่เธอแปลกใจไม่น้อยก็คือ ทั้งคุณดอน คุณวิทย์ และนายยักษ์ต่างกลายเป็นกะเทยที่สวยสะโอดสะองเรียบร้อยโรงเรียนนัฐถิยาไปซะแล้ว
เธอพบกับเขาทั้งสามบ่อยครั้ง แต่ดูพวกเขาก็สนิทสนมกับเธอเหมือนเพื่อนเท่านั้น ไม่เคยแสดงอาการว่าต้องการเธอเหมือนเมื่อก่อนเลย ส่วนคุณมารตีเธอก็อวบอั๋นขึ้นร่างเพรียวสวยสง่ากว่าเดิมเยอะ วิชัยงี้ติดแจเลยแถมหึงหวงเธออย่างหนักซะอีก เขาระแวงแม้กระทั่งคุณดอน คุณวิทย์ และคุณยักษ์ กะเทยทั้งสาม ทำให้เขาลืมนัฐถิยาได้ไปชั่วขณะ แต่ที่เปลี่ยนไปคือมารตีเองที่เธอจะมีกิ๊กไม่ซ้ำหน้าเลยและไม่เลือกวัยด้วย…
อดัมโทร.มาคุยกับเธอบ่อยมาก เขาบอกว่าตอนนี้เขาพบรักกับผู้ชายคนหนึ่งหล่อมากไว้มีเวลาว่างเขาจะพาแฟนของเขามาเที่ยวเมืองไทยและเยี่ยมเพื่อนๆกัน และเขาได้ร่วมเป็นหุ้นส่วนบริษัทของวิชัยด้วยแล้ว ที่สำคัญตอนนี้เขาได้แปลงเพศเรียบร้อยแล้ว เขาส่งรูปมาให้เธอดูต่างหน้า ซึ่งเธอแทบไม่เชื่อว่านี่คือนิโกรหนุ่มผอมกะร่องที่มอบรสสวาทอันซาบซ่านสุดหฤหรรษ์ให้กับเธอมาก่อน เพราะเขาดูสวยมาก สวยมากกว่าผู้หญิงจริงๆหลายๆคนซะด้วยซ้ำ
วันนี้ เมื่อนับจากวันนั้นก็เป็นวันที่ห้าสิบพอดีและตรงกับวันอาทิตย์ ลูกกรอกขอตัวไปเก็บตัวบำเพ็ญบารมีกับตาผายเป็นเวลา ๗ วัน วันนี้เป็นวันที่ ๕ แล้ว นัฐถิยารู้สึกเหงามาก เธอเพิ่งรู้เดี๋ยวนี้เองว่าที่เธออยู่มาได้อย่างมีความสุขเพราะมีเด็กชายอยู่ด้วย แต่ในยามที่ไม่มีเขาเธอมีแต่ความเหงาใจ คิดถึงทรงยุทธสามีก็ได้แต่คิดถึงหรือไม่ก็โทร.คุยกันเท่านั้น เขามีภาระงานธุรกิจล้นมือไม่สามารถกลับมาหาเธอได้
หญิงสาวชำเลืองดูนาฬิกาก็เป็นเวลาเจ็ดโมงเย็นพอดี เธอจึงเลือกที่จะลงไปเดินเล่นในสวนไม้หลังบ้านจะดีกว่า เพราะถ้าออกไปข้างนอกคงต้องกลับบ้านดึกแน่นอน คำของเด็กชายยังก้องอยู่ให้โสตประสาทของเธอเสมอ
ช่วงผมไม่อยู่กับแม่นัฐ….ไม่ควรออกนอกบ้านเวลาค่ำมืดนะคับ..แม่นัฐ
แม่นัฐ..ไม่อยากให้ลูกกรอกไปเลย..
เจ็ดวันเองคับ..แม่นัฐ..
เจ็ดวันเหมือนเจ็ดปี..แม่นัฐคงเหงาแย่
ผมจะส่งใจมาอยู่กับแม่นัฐ..นะคับ..
จ๊ะ…
ผมไปก่อนนะคับ…แม่นัฐคนสวย
แล้วร่างของเด็กชายก็ค่อยๆจางหายไปตรงหน้าของเธอนั้นเอง เธอโกหกเด็กขมิ้นว่าเด็กชายต้องไปอบรมการเรียนพิเศษที่ต่างจังหวัด เจ็ดวันจึงกลับ ซึ่งเด็กขมิ้นก็เชื่อทุกอย่าง
……………….
นัฐถิยาเดินชมไม้ดอกและไม้ประดับเรื่อยๆ จนกระทั่งมาถึงบ่อน้ำที่ครั้งหนึ่งเป็นสถานที่เรียนรู้เรื่องเสียวของเธอกับลุงแม้น หญิงสาวนั่งลงบนขอบสระ ลมพัดโชยมาเย็นๆ ทำให้เธอเคลิ้มไป ภาพการเรียนรู้รสสวาทกับลุงแม้นพลันปรากฏขึ้นมาในสมองของเธอ เธอนั่งหลับตาพริ้มปล่อยอารมณ์ไปตามจินตนาการแห่งอดีตนั้นอย่างเสียวซ่านจนรู้สึกฉ่ำแฉะในร่องหลืบ เธอใช้เวลากันอดีตนานเนิ่นนาน กระทั่งพลบค่ำจึงได้กลับขึ้นเรือนไป…
วันนี้ เธอไม่รู้สึกหิวจึงไม่ทานอาหารค่ำ คงทานเพียงผลไม้และน้ำส้มคั้นเท่านั้นเอง อาหารที่เด็กขมิ้นทำไว้ก็ให้เอาไปให้ลุงชอบ นายชด และให้ขมิ้นพากันกินไป ขณะกำลังนั่งดูทีวีอยู่ เสียงโทรศัพท์มือถือก็ดังขึ้น เธอกดรับสายปรากฏเป็นสายของคุณหญิงวนิดาแม่ของทรงยุทธ