ภาค 2 ตอนที่ 24

“ ซี๊ด…ไม่ไหวแล้ว…พี่ทิพย์…” น้ำที่สามของนกกำลังจะแตก…เพราะรูหีเธอเกร็งขมิบแรงมาก
“ โอ๊ย…ออกแล้ว…ออกอีกแล้ว…ซี๊ด…พอแล้ว…ไม่ไหว…” ผมกระแทกท่อนควยอีกไม่กี่ครั้ง ผมก็ปล่อยน้ำที่มีออกมาใส่รูหีนกอย่างแรง…
“ ออกแล้ว…ออกแล้ว…พอแล้ว…ไม่ไหวแล้ว…” คืนนั้นผมกระแทกทิพย์ต่ออีก 1 รอบทิพย์แตกไป 2 น้ำ แต่น้องนกแตกไป 4 น้ำ ส่วนผมน้ำเดียว…00.30 น. ผมหลับทั้งๆที่ท่อนควยผมยังคงคารูหีของทิพย์อยู่ครับ…( เรามาต่อกันเลยดีกว่าครับ )
“ ก๊อกๆๆๆๆ…” เสียงเคาะประตูถี่ๆ…ตีห้ากว่าแล้วหรือนี่…เออ…ก็ดี
น้องนกนอนหลับหงายเต้านมอวบใหญ่และเนินหีที่มองแล้วสวยงามนอนอยู่ข้างๆผม ส่วนทิพย์เธอลุกขึ้นนั่งแล้ว…
“ ผัวขาเดี๋ยวเมียไปเปิดเองคะ…” ทิพย์เธอลุกขึ้นและห่อร่างด้วยผ้าขนหนูที่มันปิดเต้าอวบของเธอแทบไม่มิด พร้อมดึงผ้าห่มคลุมร่างของน้องนกที่นอนหลับอยู่ข้างๆผม…
“ ขอโทษคะพี่ทิพย์ พี่นกหายไปตั้งแต่เมื่อคืน…อุ๊ย…ท่านประธาน…” น้องแก้วน้องสาวนก เธอพาร่างอวบๆขาวๆของเธอมาตามพี่สาว ที่โดนผมอัดซะหมดแรงนอนหงายอยู่บนเตียง…น้องแก้วปีนี้อายุอย่าง 16 เด็กสาวผิวขาวและอวบ
“ ไม่เป็นไรจะน้องแก้ว…พี่นกเข้ามาคุยธุระกันพี่และท่านประธานจนดึกก็เลยนอนอยู่ด้วยกันนะจ้า…” ทิพย์เธอตอบน้องแก้วให้หายสงสัย…
“ คะ…งั้นหนูกลับก่อนนะคะ…” น้องแก้วหันหลังแล้วเดินกลับไปสำนักงาน
ผมทิพย์และนกต่างลุกทำความสะอาดร่างกายแล้วแต่งตัวเดินมากินอาหารเช้าที่สำนักงาน…7.30 น.
“ แล้วน้องเนตรไปไหนละ…” ผมถามนกในขณะที่ผมจิบกาแฟอยู่ที่โต๊ะ…
“ เออเนตรเค้าจะมาก็เกือบๆแปดโมงทุกวันคะ…” สีหน้าน้องนก ดูดีขึ้นมากดีกว่าตอนที่เธออยู่ในห้องอีก พรรณและแพรวเดินถือเอกสารเข้ามา
“ ผอ. คะ ….” พรรณและแพรววางเอกสารชุดใหญ่ให้ผมดู…” มันเป็นเอกสารของปั๊มที่ผมต้องเข้าไปตรวจในเช้า ไม่ใช่ซิ…ต้องบอกว่า ผมต้องเข้าไปตรวจให้เรียบร้อยภายในวันนี้ทั้งหมด…เฮ้อ…เมื่อวานไปแล้ว 1 ปั๊ม เหลืออีก 7 ไม่รู้จะไปทั่วถึงหรือเปล่า… 8.00 น.
“ พี่เอกคะ…แม่บ้านอยากฝากให้ลูกสาวเค้าทำงานที่นี่ แกไม่ได้เรียนต่อคะ..”
น้องเนตรเดินเข้ามาพร้อมแม่บ้านและเด็กสาวอีกคน หน้าตาจิ้มลิ้มเชียว…
“ หนูอายุเท่าไหร่แล้วลูก…” พรรณเธอเอื้อมมือไปโอบเด็กสาวเข้าไว้ในอ้อมแขนเธอ
“ 14 คะ…” เด็กสาวตอบพรรณ
“ อายุเท่าน้องพลอย…” พรรณเธอพูดยิ้มๆ
. “ น้องเนตร เดี๋ยวหางานให้น้องเค้าได้เลยนะคะ…” สิ้นเสียงพรรณ คุณแม่บ้านและเด็ก ต่างยิ้มหวานด้วยกันทั้งคู่
“ ป้าขอบคุณ คุณพรรณด้วยนะคะ…ดูซิคุณพรรณ นอกจากจะสวยแล้วยังใจดีอีกด้วย…” นั่นแน่…แม่บ้านนี่…วาจาใช้ได้ทีเดียว… 8.25 น.
“ เดี๋ยวเราจะเริ่มจากตรงนี้นะครับพรรณ เริ่มต้นตามเอกสารที่ผมเรียงเอาไว้ให้นะครับ…” ผมส่งเอกสารให้พรรณ แต่แพรวเธอดึงเอาไป…
“ เดี๋ยวที่ปรึกษาดูเองคะ ท่านเลขา…” เสียงครูแพรวเธอพูดด้วยน้ำเสียงยานๆล้อพรรณ…ทั้งผมและพรรณต่างหัวเราะ เพราะตำแหน่งนี้ พรรณเธอเป็นคนตั้งให้กับครูแพรว…
“ งั้นเราก็เตรียมตัวออกเดินทางเถอะ…” พรรณเธอลุกขึ้นยืน ตามด้วยครูแพรว
“ พี่เอกคะ เย็นนี้จะเข้ามาพักที่นี่หรือเปล่าคะ…” น้องเนตรเธอเอียงคอถามผมทำหน้าเศร้าๆ
“ ไม่รู้ซิเนตร เดี๋ยวพี่โทรมาบอกดีกว่านะ ผมไปนะครับนก…” ผมเอามือจับหัวเนตรแล้วโยกเบาๆ ส่วนนกยิ้มหวานให้กับผม แค่คิดเรื่องของนก ผมก็เสียวอีกแล้วครับ…5555+ 8.45 น.
“ เมื่อคืนน้องนกกับน้องทิพย์ไปกวน ผอ. แน่ๆเลยเช้านี้ถึงได้ดูเหนื่อยๆ…” พรรณเธอพูดหยอกเย้าผม
“ แพรวตักเอาน้ำซุบที่พี่อุ่นไว้ให้ ผอ.สักแก้วซิ จะได้สดชื่น…” และยังหันมาส่งแพรวให้ตักน้ำซุบให้ผมอีก…
“ ขอบคุณครับคุณเมียที่รัก…ทั้งสองคนเลย…” ผมพูดหยอกกลับทั้งพรรณและแพรวด้วย…
“ ปั๊มหน้าซ้ายมือคะท่านเลขา…” แพรวเธอบอกจุดหมายแรกของเช้านี้…พรรณเธอเลี้ยวรถเข้าไปจอดที่หน้ามินิมาร์ท
“ น้องคะ…ผู้จัดการอยู่หรือเปล่าคะ…” แพรวถามเด็กหน้าเค้าเตอร์ เมื่อเราเดินเข้ามาถึง
“ เดี๋ยวหนูไปตามให้คะ…” เด็กสาวคนหนึ่งวิ่งออกไปตาม แต่ยังเหลืออีกคนที่ยืนอยู่ด้านใน
“ จะไปไหนกันหรือคะคุณพี่…” ดูเธอพูดจาได้คล่องดีครับ ป้ายที่ติดหน้าอกเธอ บอกว่าเธอชื่อว่า “ ฤทัย”
“ น้องเข้ามาทำงานที่นี่นานหรือยังจ๊ะ…” แพรวถามน้องผู้หญิงคนนั้นกลับ
“ หนูอยู่ที่นี่เกือบๆ 1 ปีแล้วคะ…อยู่จนเปลี่ยนผู้จัดการไปสามคนแล้ว…” งานเข้า…
“ เอ้า…ทำไมเปลี่ยนผู้จัดการบ่อยจังคะ…” พรรณเธอทำเสียงปลาดใจและถามกลับ
“ เออ…คือ…ผู้จัดการมาพอดีคะ…” เด็กกำลังจะตอบ แต่ก็ยั้งไว้ เพราะผู้จัดการเดินเข้ามาพอดี…
“ สวัสดีคะ…มีอะไรคะ…” ผู้จัดการสาว เดินเข้ามาพร้อมยกมาไหว้เราทั้งสามคน
“ เดี๋ยวเชิญด้านในคะ….” เธอผายมือพร้อมเดินนำหน้าเราทั้งสาม ให้เดินเข้าไปที่ห้องด้านใน ภายในห้อง ที่ด้านหลังโต๊ะเธอมีรูปคุณพ่อและคุณแม่อู้มผมตอนเด็ก
“ อ๋อ…พี่เนตรบอกว่าเป็นรูปของท่านประธานบริษัทคะ…” ผู้จัดการบรรยายให้เราฟัง
“ น้อง…เออ…” พรรณเธอเอ่ยถามผู้จัดการ…
“ หนูชื่อฤดีคะ พี่เนตรบอกว่าเช้านี้ท่านประธานจะเข้ามาที่ปั๊ม ไม่ทราบว่าเป็นคุณทั้งสามหรือเปล่าคะ…” เธอบอกชื่อของเธอและถามเรากลับ…
“ ใช่จะ ว่างหรือเปล่าจ๊ะฤดี พาท่านประธานเดินชมปั๊มหน่อยจ้า…” เราสามเดินตามหลังฤดี เธอพาเดินดูทุกซอกทุกมุมของปั๊ม แต่ผมสะดุดตากับบ้านหลังหนึ่งที่อยู่ด้านในสุด…
“ บ้านหลังนี้พี่เนตรฝากกุญแจเอาไว้แล้วคะ หนูให้แม่บ้านเข้ามาทำความสะอาดทุกวัน พี่เนตรสั่งเอาไว้ว่าห้ามทุกคนเข้ามาวุ่นกับเขตนี้อย่างเด็ดขาด…”
น้องเนตรเธอรอบคอบดี…ผู้จัดการสาวหยิบ ว. ขึ้นมาพร้อมสั่งงาน…
“ คุณแม่บ้านคะ…รบกวนถือกุญแจมาเปิดบ้านในด้วยคะ…” แล้วเธอก็หันมายิ้มให้พวกเรา
“ รอสักครูคะ…แม่บ้านกำลังมา…” บรรยากาศตรงนี้กำลังเย็นสบาย แสงแดดอ่อนๆส่องผ่านยอดไม้ลงมา 9.30 น. แม่บ้านขี่จักรยานคันเก่าเข้ามาพร้อมกับบ่นอุบ…
“ ขอโทษคะที่ช้าไป ยางล้อหลังสงสัยจะซึม โซ่ก็ตกแล้วตกอีก…เงินเดือนออกงวดนี้ต้องซื้อใหม่แล้วมั๊ง…” ก่อนที่เธอจะพิงรถของเธอไว้กับต้นไม้แล้วเดินไปเปิดประตู ดูจากสภาพรถ คงถูกใช้งานมาอย่างยาวนานครับ…
“ น้องฤดีคะ…เดี๋ยวเบิกเงินสวัสดิการซื้อจักรยานคันใหม่ให้แม่บ้านด้วยนะคะ…” พรรณเธอเอ่ยปากบอกผู้จัดการสาว แพรวเธอจดบันทึกรายการ…
“ ได้คะ…เชิญด้านในคะ…” ภายในดูสะอาด รูปคุณพ่อและคุณแม่พร้อมกับผมตอนเด็กๆมีติดอยู่ที่ฝาผนังของห้อง ข้าวของถูกจัดวางไว้อย่างเป็นระเบียบ
“ ขอบพระคุณคะสำหรับรถคันใหม่ อย่างนี้หนูทำงานให้ฟรีๆเลยคะ…” แม่บ้านอายุน่าจะประมาณ 50 ปลายๆยกมือไหว้พรรณ ทำเอาพรรณเธอต้องรีบออกตัว
“ คุณป้าต้องขอบคุณท่านประธานคะ ไม่ใช่หนู…” แม่บ้านจึงได้หันหน้ามาที่ผม
“ ขอบพระคุณคะท่านประธาน….คุณเอก…คุณเอกใช่มั๊ย…ป้าจำคุณเอกได้…” เอาละซิ…งานเข้าซะละมั๊ง…
คุณป้าเล่าให้ฟังว่า เมื่อตอนที่ผมเป็นเด็ก เวลาที่คุณพ่อคุณแม่ผมท่านมีธุระที่จะต้องไปต่างจังหวัดและค้างคืนที่ไหน คุณป้าจะต้องติดตามไปด้วยทุกที่โดยตามไปคอยดูแลผมและคุณพ่อคุณแม่ จนผมโตขึ้นและถูกส่งไปเรียนที่ตัวจังหวัดโดยอยู่โรงเรียนประจำ ตั้งแต่นั้นมาแกก็ไม่เคยเห็นผมอีกเลย นี่ก็ประมาณ 20 กว่าปีแล้ว ที่ผมกลับมา
“ ขอบคุณครับป้า…สำหรับทุกสิ่งที่ผ่านมาในอดีต เออพรรณครับ…เดี๋ยวพิเศษให้คุณป้าสัก 5,000 บาทนะครับ…”
คุณป้านั่งน้ำตาไหลและบอกว่า ให้ผมมาอยู่ที่บ้านหลังนี้เหมือนเดิม เหมือนตอนที่ผมเป็นเด็กๆ แล้วแกจะคอยมาดูแลผม…เฮ้อ… 10.25 น.
กว่าเราจะออกจากบ้านหลังเล็กได้ก็นั่งฟังคุณป้าเล่าความหลังกันจนเมื่อยก้นละครับ…
การจัดระบบห้องพักพนักงานของที่นี่ดีมากๆ คงเป็นเพราะคุณพ่อคุณแม่ท่านวางระบบเอาไว้นั่นเอง และยังมีคุณป้าช่วยดูแลอีก อื้อ…เยี่ยมครับ…
“ ผอ. คะ…เชิญทางนี้คะ…” พรรณเธอเรียกผมให้ไปตรงที่เธอยืนอยู่พร้อมกับชี้ให้ผมดูอะไรสักอย่าง…
จากมุมนี้จะมองเห็นพื้นที่ว่างเปล่าที่ถูกบดบังไปด้วยต้นไม้ทรงพุ่มขนาดกลาง ผมเดินแหวกต้นไม้เข้าไปดูด้านใน พร้อมกับคุณป้า พรรณ และแพรว…
“ อ๋อ…คุณท่านว่าจะปลูกเรือนไทยไว้ให้คุณเอกอยู่คะ…” คุณป้าเดินเข้ามาอธิบาย
“ แต่คุณท่านทั้งสองก็มาเสียซะก่อน…” ว่าแล้วคุณป้าก็น้ำตาซึมอีก…
พื้นที่ประมาณด้วยสายตาคงจะประมาณ 2 งานเศษๆ ผมหันไปที่พรรณและแพรว…เธอทั้งสองยิ้มให้ผมจนเห็นฟันซี่ขาว… 11.00 น.
“ งั้นผมขอตัวก่อนนะครับคุณป้า ผมจะต้องไปดูที่อื่นอีก…” คุณป้ายังบอกว่าผมน่าจะกลับมาอยู่ที่นี่…เอา…เฮ้อ…เราทั้งสามขึ้นรถโดยมีพรรณเธอเป็นคนขับ…
“ พี่พรรณคะ เราแวะหาอะไรรองท้องก่อนนะคะ รู้สึกว่า ผอ. จะหิวแล้วคะ…”
แพรวเธอก็ช่างสังเกตนะครับ…เออ…ผมลืมไปเลย…ที่โรงเรียน…ผมกำลังจะหยิบโทรศัพท์ พรรณเธอก็พูดขึ้นว่า
“ พรรณโทรสั่งให้คุณป้าที่ร้านก๋วยเตี๋ยว เข้ามาทำก๋วยเตี๋ยวเลี้ยงนักเรียนที่โรงเรียนแล้วคะ…” เธอพูดพร้อมกับยิ้มๆ พรรณเธอรอบคอบดีครับ…
“ แวะร้านนี้นะคะ…” พรรณเธอเลี้ยวรถเข้ามาภายในร้านอาหารข้างทางร้านดูสะอาดตาดี
“ เชิญคะ…เชิญด้านใน จะรับอะไรดีคะ…” เด็กผู้หญิงอายุน่าจะประมาณ 10 กว่าขวบเข้ามาต้อนรับ…
“ น่ารักจัง…หนูชื่ออะไรคะ…” เราทั้งสามนั่งเรียบร้อย พรรณเธอหันไปยิ้มให้กับเด็กและถามชื่อ…
“ หนูชื่อใบเฟิร์นคะ คุณน้าสามคนจะสั่งอะไรดีคะ…” สักพักก็มีหญิงสาวหน้าตาดีเดินออกมาต้อนรับ
“ ใบเฟิร์น…กวนคุณเค้าหรือเปล่าลูก…” แสดงว่าเป็นแม่แน่ๆ ผมคิด
“ หนูไม่ได้กวนซักหน่อยน้า หนูแค่มาถามว่าจะสั่งอะไร…” อื้อ…พูดจาฉะฉานดีเด็กคนนี้ และเธอก็ไม่ใช่แม่ แต่เป็นน้า…
เที่ยงนี้เราทานอาหารตามสั่ง ซึ่งเธอก็ทำอาหารรดชาดใช้ได้ ผีมือดีทีเดียว…
“ น้อง…มานั่งคุยกันหน่อยซิจ๊ะ…” พรรณเธอคิดจะทำอะไรของเธออีกละเนี่ย…สรุปในการคุยกันในเที่ยงนี้…
ใบเฟิร์น เป็นลูกสาวของพี่สาวเธอที่เสียชีวิตจากอุบัติเหตุเมื่อหลายปีก่อน เธอจึงรับเอาใบเฟิร์นมาเลี้ยง และมาเป็นลูกจ้างของร้านแห่งนี้ เธอไม่มีปัญญาที่จะส่งเสียให้ใบเฟิร์นได้เรียนสูงๆใบเฟิร์นได้เรียนจบแค่เพียงชั้น ป.6 เท่านั้น เงินเดือนเธอเพียงแค่ 6,000 บาทต่อเดือนเท่านั้นเอง หักค่าบ้านค่าน้ำค่าไฟเหลือไม่ถึงพันบาท พรรณหันหน้ามาที่ผม…ผมก็ยิ้มให้กับเธอ…พรรณให้เธอไปเรียกเจ้าของร้านมาคุยกัน
“ สวัสดีคะ…เชิญนั่งก่อนคะ…” พรรณเธอลุกไปคุยกับเจ้าของร้านอีกโต๊ะหนึ่ง
เจ้าของร้านเป็นผู้ชายตัวค่อนข้างเล็กยิ้มให้กับพรรณและนั่งลงที่โต๊ะข้างๆ
“ ครูแพรวคะ เชิญโต๊ะนี้คะ…” พรรณเธอหันหน้ามาเรียกครูแพรวไปร่วมวงสนทนาด้วย ผมจึงลุกออกไปที่หน้าร้าน…
“ เอ้า…สวัสดีครับ ผอ. ลมอะไรหอบมาถึงที่นี่ครับ…” อ๋อ…หมวดที่ทำคดีพ่อแม่ของน้องเอ ( ภาคที่ 1 ตอน 8 ลองกลับไปอ่านนะครับ….)
“ ครับสวัสดีครับหมวด พอดีแวะมาทานข้าวเที่ยงครับ…” มีนายตำรวจติดตามมาด้วยอีก 2 นายเดินเข้ามานั่งที่โต๊ะอาหาร ทั้งหมดนั่งลงพร้อมๆกับสั่งอาหารมาทาน
“ เดี๋ยวผมเป็นเจ้ามือเองครับหมวด…เต็มที่เลยครับ…”
“ ว๊าย…” ผมเห็นเจ้าของร้านจับพรรณล็อกคอแล้วถอยไปที่ทำกับข้าว เราทั้งหมดต่างตกตะลึงกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
“ ผอ. คะ ช่วยพี่พรรณด้วย…” ครูแพรวเธอวิ่งเข้ามาหาผมตัวสั่น ไอ้เจ้าของร้านชะตาขาด มันหารู้ไม่ว่าพรรณเธอจบยูโดสายดำ ผมเห็นพรรณเธอยิ้มอย่างใจเย็น…
“ อย่าเข้ามานะ…” ไอ้นั่นตะโกนบอกทุกคน พร้อมกับจับมีดปลายแหลมชูขึ้น
หมวดและตำรวจอีก 2 นายต่างยืนเงียบจนผมต้องพูดขึ้นว่า
“ มีอะไรก็ค่อยๆคุยกันก็ได้นี่นา…ไม่เห็นต้องใช้มีดกันเลย…” ผมเพียงแค่ถ่วงเวลาให้พรรณเธอหาช่องทาง…
ในระหว่างที่ไอ้หมอนั่นยกมีดปลายแหลมขึ้น พรรณเธอกระตุกข้อมือของมันพร้อมๆกับหมุนตัวดึงแขนไอ้หมอนั่น แล้วสอดขาแล้วก้มลงพร้อมกับกระตุกให้มันลอยข้ามหลังพรรณไป…นายตำรวจทั้งสองคนต่างเข้าชาร์ทและล็อกตัวพร้อมใส่กุญแจมือมันทันที…
“ ทั้งสวยทั้งเก่งนะครับเออ…” หมวดหนุ่มชมพรรณ
“ หนูชื่อพรรณคะหมวด…” เธอยิ้มพร้อมกับยกมือไหว้หมวดหนุ่ม หมวด ว.ให้ตำรวจท้องที่เข้ามารับไอ้เจ้าของร้านชะตาขาดไปเรียบร้อย…
สรุป เจ้าของร้านเป็นคนขายยา ซึ่งตำรวจสืบดูพฤติกรรมมาพอสมควร และวันนั้นมันก็คงจะเมายาด้วย…เรื่องร้ายๆกลับกลายเป็นดี
ผมรับน้องใบเฟิร์นและน้าสาวเธอขึ้นรถมาด้วย…พรรณจะให้น้าสาวของใบเฟิร์นทำกับข้าวที่โรงเรียน…แทนตำแหน่งของเธอ…5555+ สงสัยผมต้องหาครูคนใหม่มาแทนครูแพรวเหมือนกันหรือเปล่าละครับ…5555+
มื้อเที่ยงกับเรื่องตื่นเต้นจบลงไปด้วยดี เราทั้งหมด ผม พรรณ แพรว น้องใบเฟิร์นและน้าสาวของเธอก็ขึ้นรถเดินทางต่อ
“ หนูชื่ออะไรคะ…” พรรณเธอหันหน้าไปถามน้าสาวน้องใบเฟิร์น
“ เรียกหนูว่า ตุ๊กตาก็ได้คะ…” ดูสีหน้าน้องตุ๊กตาดูดีขึ้น…
“ พี่พรรณคะ…ปั๊มหน้าซ้ายมือคะ…” พรรณเธอเลี้ยวรถเข้ามาจอดเทียบหัวจ่ายน้ำมัน
“ เต็มถังคะน้อง…” พนักงานยิ้มรับพร้อมจับหัวจ่ายเพื่อเติมน้ำมัน
“ เอ้าไปไหนละตุ๊กตา…น้องเฟิร์น…” พนักงานสาวๆในร้านต่างทักทั้งสองเมื่อเห็นลงมาจากรถ…และปั๊มนี่ก็ไม่ได้ไกลจากร้านที่ผมไปกินข้าวมานัก… 13.25 น.
“ ผอ. คะ…” แพรวเธอส่งเอกสารให้ผม ผมจับขึ้นมาพิจารณาพร้อมๆกับมองไปรอบๆปั๊ม…
“ น้องครับ…ผู้จัดการปั๊มอยู่ไหนครับ…” ผมถามเด็กผู้ชายคนนั้น
“ คุณเนตรพึ่งไล่ออกไปเมื่ออาทิตย์ที่แล้วนี่เองครับ…” เอ้า…ผมตกใจกับคำพูดของเด็ก พร้อมกับหยิบโทรศัพท์เพื่อสอบถามเรื่องราว
สรุป…สาเหตุที่ไล่ออก เพราะจำนวนตัวเลขจากมิเตอร์หัวจ่ายทั้งหมด และจำนวนเงินที่ส่งไม่ตรงกันหลายครั้ง…และยังมีข้อมูลว่า ผู้จัดการติดยาอีกด้วย…เอา…ก็ว่ากันไป น้องเนตรกำลังหาคนมาเป็นผู้จัดการอยู่…
“ ผอ. คะ เชิญทางนี้คะ…” พรรณเรียกผมไปยังมุมของปั๊ม…สิ่งที่เห็นคือกองขยะขนาดย่อมๆส่งกลิ่นรบกวนโสตประสาทน่าดู ผมหยิบโทรศัพท์ขึ้นโทรเรียกเทศบาลให้มาช่วยจัดการ….
13.45 น. รถเทศบาลจัดการขยะกองนั้นพร้อมทั้งฉีดน้ำพื้นทำความสะอาดพื้นที่ตรงนั้นจนเรียบร้อย พรรณเธอยื่นซองให้หัวหน้าไปซองหนึ่งเป็นสินน้ำใจ…และสั่งให้เข้ามาดูทุกๆอาทิตย์… 13.55 น. เกือบได้เวลาไปต่อแล้วครับ…
“ แล้วตอนนี้ใครดูแลที่นี่อยู่ครับน้อง…” เด็กคนนั้นวิ่งไปที่บ้านคนงานอย่างรวดเร็วแทนคำตอบ พักใหญ่ก็กลับมาพร้อมกับคุณลุงคนหนึ่ง…
“ หนูเอกใช่มั๊ย…เอกใช่หรือเปล่าลูก…”คุณลุงเดินเข้ามากอดผมอย่างแรง พร้อมกับเรียกชื่อผมตลอด…กว่าเราจะคุยกันดีๆได้ก็อีกพักใหญ่ๆเลยครับ…
สรุปว่า…เนตรเธอให้ลุง เป็นพี่ชายแม่ของเธอมาอยู่ที่นี่นานแล้ว เนตรแวะเข้ามาที่นี่อาทิตย์ละสองครั้งเพื่อตรวจบัญชี ผมว่าที่นี่มีอะไรที่ต้องปรับปรุงหลายอย่างครับ… 14.30 น.
“ ผมกลับนะครับคุณลุง…” ผมให้พรรณเธอฝากเงินให้คุณลุง 5,000 บาท เผื่อแกอยากใช้จ่ายอะไร…
“ แยกหน้าเลี้ยวซ้ายไป 200 เมตรจะมีปั๊มนะคะพี่พรรณ…” 5555+ ที่ปรึกษาผมทำงานได้ดีครับ…
พรรณเธอเลี้ยวรถเข้ามาจอดในปั๊มอีกแห่ง ซึ่งก็อยู่ห่างจากปั๊มที่ผ่านมาร่วมๆ30 กิโลเมตรทีเดียวครับ…และแยกนี้จะไปทะลุอีกจังหวัดหนึ่งได้…และเป็นถนนสายหลักอีกด้วย…เราทั้งหมดลงไปเดินดูรอบๆ…
“ สวัสดีคะ…มีอะไรให้รับใช้คะ…” น้องผู้หญิงคนหนึ่งเดินเข้ามาต้อนรับเรา
“ ผู้จัดการอยู่หรือเปล่าคะ…” พรรณเอ่ยถามน้องผู้หญิงคนนั้น…
“ หนูเป็นผู้จัดการคะ…คุณ…คือ…เออ…คุณพรรณใช่หรือเปล่าคะ…” ผู้จัดการสาวเอ่ยทักพรรณด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม…
“ ใช่คะ น้องชื่ออะไรคะ…” ผู้จัดสาวแนะนำตัวเองทันที
“ หนูชื่ออรสาคะ…พี่เนตรโทรบอกหนูเมื่อสักพักนี่เองคะว่าประธานจะเข้ามาเยี่ยมปั๊ม…” อรสาหยิบนกหวีดแล้วเป่าเสียงลั่น…พักเดียว พนักงานทั้งชายและหญิงต่างวิ่งเข้ามาเข้าแถวยืนเรียงหน้ากระดานกันอย่างพร้อมเพรียง…ดูสวยงามมาก
หลังจากที่ทุกคนต่างแนะนำตัวเองเรียบร้อย ผู้จัดการอรสาก็แนะนำให้ทุกคนได้รู้จักผม พรรณ และแพรว… 16.45 น.
ในแถว ผมรู้สึกสะดุดตากับน้องตัวเล็กหางแถว เธอแนะนำตัวเองว่า เธอชื่อน้องออย…หน้าเธอเหมือนตุ๊กตาเลยครับ…
ผมสั่งผู้จัดการอรสาเบิกเงินสวัสดิการจ่ายพนักงานเพื่อให้เป็นกำลังใจเล็กๆน้อยๆแก่พวกเค้าคนละ 100 บาท แพรวเธอจดบันทึก…
“ พรรณว่าเราพักรีสอร์ทอีกคืนนะคะ จะได้เข้าไปดูน้องทิพย์ด้วย…”
“ ตกลงตามนั้นครับ…” ผมตามใจพรรณครับ…
พักเดียวเราก็ถึงรีสอร์ท…น้องสาวของนกเข้ามาช่วยขนของและสำภาระของน้องตุ๊กตาและน้องเฟิร์น 17.25 น.
“ น้องแก้ว พี่นกไปไหนละคะ…” พรรณเธอถามหาผู้จัดการนก…
“ พี่นกไม่สบายคะ…” พรรณเธอหันหน้ามามองผม….ก่อนจะไปบอกกับน้องแก้ว
“ พาพี่พรรณไปดูพี่นกหน่อยซิจ๊ะ…” น้องแก้วเดินนำหน้าโดยมีพรรณ ผมและแพรวเดินตาหลังไปที่ห้องพักหลังในสุด
“ พี่นก พี่พรรณมาเยี่ยม…” น้องแก้วเดินพาผม พรรณและแพรวเข้ามาในห้องก็เห็นทิพย์นั่งอยู่ข้างๆเตียง
“ เป็นไงจ๊ะนก ไปหาหมอมั๊ย…” พรรณเธอถามด้วยความเป็นห่วง
“ แก้ว หนูไปดูพี่กับน้องที่มาด้วยหน่อยนะจ๊ะ…” พรรณเธอสั่งให้น้องแก้วออกไปดูน้องตุ๊กตากับน้องเฟิร์น
“ ไม่เป็นไรแล้วคะพี่พรรณ หนูเหนื่อยมากไปนะคะ…” โถแม่คุณ โดนไปถึงสี่น้ำในคืนเดียว ไม่หมดแรงก็ให้มันรู้ไปซิ…
“ พักผ่อนเถอะนะ…ทิพย์กินอะไรหรือยัง…เราไปทำอาหารอร่อยๆกินกันดีกว่า…นกลุกไหวมั๊ย…เดี๋ยวให้ ผอ.พยุงให้…” พรรณเธอคงจะเดาออกครับว่าเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้นระหว่างผมกับนก
“ ไหวคะพี่…” พรรณ ทิพย์และแพรวเข้าครัว ส่วนผมเดินพยุงนกกลับมาที่สำนักงาน…
“ ผมขอโทษนะครับนก เรื่องเมื่อคืน…” นกหน้าแดงครับ เมื่อผมพูดถึงเรื่องเมื่อคืน…
“ แต่นกก็มีความสุขนะคะ สุขมากๆเลยคะ…” เธอหยุดเดิน และหันหน้ามาพูดกับผมในมุมทางเดินระหว่างห้อง
“ ………………………………” นกเธอกอดคอพร้อมจูบปากผม…
“ พี่นก…. “ เสียงน้องแก้วและน้องพลอยพูดขึ้นพร้อมๆกัน เมื่อเธอทั้งสองเห็นผมกับพี่สาวเธอยืนจูบกันอยู่
“ ……………………………..” แต่นกหาหยุดไม่ เธอโอบกระชับคอผมและสอดลิ้นเข้ามาอย่างโหยหา…พักใหญ่ที่นกเธอแสดงบทจูบให้น้องสาวเธอดู
“ เราไปกับเถอะคะ…” น้องแก้วและน้องพลอยยืนหน้าแดง และพูดอะไรไม่ออก…ผมต้องจับมือเธอทั้งคู่ให้เดินตามมา
“ ที่นี่ใหญ่จัง…เราจะอยู่กันที่นี่หรือคะน้าตุ๊กตา…” น้องใบเฟิร์นถามไปตามประสาเด็กๆ
ผมขยับก้าวอี้ให้นกนั่งก่อนที่จะเดินมาจับมือของน้องใบเฟิร์นเพื่ออธิบาย…
“ ไม่ใช่หรอกจ้าน้องใบเฟิร์น ไป…เราไปเดินดูอะไรรอบๆกันดีกว่ามั๊ย…” ก่อนที่ผมจะพาน้องใบเฟิร์นและตุ๊กตาไปเดินเที่ยว เสียงทิพย์ก็ดังขึ้น…
“ ผัวขา…เดี๋ยวก่อนคะ…พี่พรรณให้มากินน้ำแก้คอแห้งก่อนคะ…”
“ หอมจังคะ ใบเฟิร์นกินด้วยได้หรือเปล่าคะ…” ครับ…กลิ่นหอมอ่อนๆสีออกชมพูอ่อนๆ 2 แก้ว และสีเขียวอีก 1 แก้ว…
“ ได้ซิจ๊ะ…หน้าตาน่ารักทั้งคู่เลย…” ทิพย์เธอทำสายตาเจ้าชู้กับน้องตุ๊กตาครับ…5555+ นิสัยทอมยังคงมีอยู่…ทิพย์ส่งสีชมพูให้น้องใบเฟิร์นกับน้องตุ๊กตา ส่วนผมได้แก้วสีเขียวครับ… 18.00 น.
ยังคงมีแสงสว่างจากดวงอาทิตย์อยู่ แต่ระบบไฟที่นี่เป็นระบบตั้งเวลา 18.00 น. ไฟส่องสว่างจะติดทั้งรีสอร์ท และ 06.30 น. ไฟจะดับเองอัตโนมัติ…
“ ต้นนี้สวยจังคะ…” น้องใบเฟิร์นดึงมือผมไปดูกลุ่มต้นดอกดาวเรื่องและดอกชบา…ที่หน้าห้องที่ผมพักเมื่อคืน…
“ น้าตุ๊กตา คืนนี้เราจะนอนบ้านหลังนี้นะคะ…” 5555+ โถ…เด็กหนอเด็ก…
“ ได้ซิจ๊ะใบเฟิร์น ตุ๊กตาด้วย…ทั้งสองคนเลย…” หน้าตุ๊กตาเริ่มออกสีแดงระเรื่อ แต่น้องใบเฟิร์นยังเป็นปกติ
“ หนูปวดฉี่จังน้าตุ๊กตา…” ผมเปิดประตูห้องให้น้องใบเฟิร์นเข้าห้องน้ำ…
“ ไปซิตุ๊กตา ไปดูหลาน…” ผมดันหลังตุ๊กตาให้ตามใบเฟิร์นไป
“ ผัวขาไปมาทานข้าวคะ…” เสียงครูแพรวเรียกผมเบาๆที่ด้านหลัง
“ งั้นแพรวรอเด็กๆด้วยนะ เค้าเข้าห้องน้ำอยู่ครับ…จุ๊บ…” ผมหอมแก้มครูแพรวเบาๆก่อนเดินกลับห้องสำนักงาน…
อาหารค่ำนี้จบลงแบบง่ายๆ น้องตุ๊กตาไปนอนรวมกันที่ห้องนก และทิพย์ส่วนน้องใบเฟิร์นเธอจะมานอนที่ห้องผม เธอให้เหตุผลว่าดอกไม้หน้าห้องสวย…เธอชอบ…ส่วนแพรวเธอขออนุญาตพรรณมานอนกับผม เออ…เอาเข้าไป…
ก่อนลุกจากโต๊ะอาหาร พรรณเธอให้น้องใบเฟิร์นและแพรวกินน้ำซุบสีแดงคนละแก้ว ส่วนผมได้สีเขียวเข้ม 1 แก้ว…
19.30 น. น้องใบเฟิร์นครูแพรวเข้าห้องอาบน้ำ 19.50 น. ผมอาบน้ำเรียบร้อย…และนั่งดูเอกสารชุดใหม่ที่จะต้องไปดูปั๊มส่วนที่เหลือในวันพรุ่งนี้…วันนี้ทั้งวันไปดูได้เพียง 3 ปั๊ม…
“ จุ๊บ…ผัวขา…เรานอนกันเถอะค่า…” แพรวเธออ้อนผมต่อหน้าน้องใบเฟิร์นที่ยังนั่งดูการ์ตูนอยู่ที่เตียง…
หน้าตาของแพรวแดงมากๆ หน้าน้องใบเฟิร์นก็แดงเช่นกัน และยังนั่งส่ายไปมาที่เตียง…
“ หนูเป็นอะไรไม่รู้คะ…มันคันๆตรงนี้…” น้องใบเฟิร์นเธอลุกมาบอกครูแพรวที่กำลังคลอเคลียอยู่กับผม
“ ตรงไหนจ๊ะใบเฟิร์น…” แพรวถามออกไป แต่น้องใบเฟิร์นเธอถอดกางเกงออก นี่คือคำตอบ…
เนินหีที่ใหญ่พอตัว ไร้ขนให้กวนสายตา มันคือกะทิครับ…อวบอูมอีกต่างหาก
แพรวเอาฝ่ามือเข้าไปลูบที่เนินหีน้องใบเฟิร์นเบาๆ…
“ โอ๊ย…” น้องใบเฟิร์นยืนเกร็งแอ่นเนินหีน้ำเงี่ยนของเด็กแรกรุ่นไหลพุ่งมาที่พื้นห้อง…แต่แพรวยังลูบอยู่…ผมจับแพรวหันหน้ามาพร้อมจูบหนักๆที่ปากเธอ…
“ ……………………………………..” ไม่มีเสียงพูดจาใดๆออกจากปากแพรวและผม แต่ยังคงมีเสียงซี๊ด…เบาๆออกจากปากน้องใบเฟิร์นอยู่…
“ อื้อ…ซี๊ด…โอ๊ย…อย่าเขี่ยแรง…” ผมละปากออกจากแพรว ลุกหาผ้ามาเช็ดพื้นห้อง แพรวเอาน้ำมาล้าง ผมดึงผ้าเช็ดตัวของห้องมาเช็ดพื้นและพาใบเฟิร์นไปล้างหีน้อยๆของเธอที่ห้องน้ำ
“ โอ๊ย…หนูยังไม่หายคันคะ…” แพรวเดินเข้ามาพอดี เธอถอดเสื้อผมออกจนเหลือแต่ตัวเปล่าๆแล้วแพรวก็ถอดของเธอออกด้วยเช่นกัน

แพรวดันหลังให้ผมไปนั่งลงที่โถและดึงน้องใบเฟิร์นเข้ามาที่ผมก่อนที่เธอจะก้มลงไป
“ จ๊วบ…จ๊วบ…จ๊วบ…” พลังปากของแพรวนับวันก็จะดีขึ้นเพราะมีโค้ชที่ดีอย่างพรรณสอนเธอ ผมดึงน้องใบเฟิร์นเข้ามาพร้อมจูบเบาๆที่ปากน้อยๆของเธอ
ผมค่อยๆแหย่ปลายลิ้นผมเข้าปากน้อยๆของน้องใบเฟิร์น แล้วเธอก็เปิดปากรับลิ้นผม
ผมโอบดึงน้องใบเฟิร์นเข้ามาหาผมเบาๆ เธอก็เข้ามาเบียดกอดคอผม…เต้านมตูมๆบนหน้าอกน้อยๆของเธอเบียดมาที่อกผม
“ จ๊วบ…จ๊วบ…จ๊วบ…” ผมละปากออกจากแพรวแล้วดึงเธอขึ้นมา
“ เย็ดกันเถอะเมียจ๋า…” แพรวเธอรู้งานดีครับ…
“ โอ๊ย…ผัวจ๋า…ซี๊ด…คะ…ควยผัว…อื้อ…” แพรวเธอจัดที่นั่งประจำตำแหน่งเรียบร้อยเธอก็ทิ้งสะโพกลงมาอย่างแรง…
“ ซี๊ด…ผัวจ๋า…แตกแล้ว…โอ๊ย…” ผมก้มลงไปช่วยสร้างแรงกระตุ้นโดยดูดเต้านมแพรว…
“ โอ๊ย…ออก…ผัวขา…ฮื้อ…” แพรวเธอเกร็งหลับตาส่ายหน้าสะบัดหัวอย่างแรง โดยมีน้องใบเฟิร์นยืนมองด้วยสายตาที่ฉ่ำเยิ้มอยู่ข้างๆ…
“ ฮื้อ…ซี๊ด…ผัวจ๋า…เย็ดมันจริงๆ…โอ๊ย…จะออกแล้ว…ออกอีกแล้ว…” ผมดึงน้องใบเฟิร์นเข้ามาจูบปากอีกครั้ง…
“ โอ๊ย…ผัวจ๋า…เมีย…ซี๊ด…ออกอีกแล้ว…โอ๊ย…” สามน้ำในสองนาทีของครูแพรว…น้ำสุดท้ายเธอนั่งเกร็งขมิบรูหีเธอเบาๆก่อนลุกออกไป…
ผมค่อยๆช้อนร่างน้องเฟิร์นขึ้นมานั่งบนตักผม โดยที่ปากเรายังติดกันอยู่…
“ โอ๊ย…เจ็บ…” ผมจับท่อนควยผมเขี่ยเบาๆที่ร่องหีน้อยๆที่เปียกแฉะไปด้วยน้ำเงี่ยนของน้องใบเฟิร์น
ร่องหีที่มีน้ำหล่อลื่นรออยู่แล้วก็ค่อยๆถูกแทรกด้วยท่อนควยของผม
“ โอ๊ย…ซี๊ด…” ธรรมชาติเป็นผู้สอนน้องใบเฟิร์น เธอถูกสอนอย่างช้าๆด้วยความต้องการของร่างกายเธอเอง
แขนทั้งสองข้างของเธอที่โอบคอผมอยู่ แรงเคลื่อนระหว่างหัวควยผมกับรูหีเธอกำลังดำเนินไปอย่างช้าๆและสายตาที่ฉ่ำเยิ้ม ผมยื่นหน้าไปประกบปากกันเธออีกครั้ง
หัวควยผมเข้าไปอัดอยู่ในรูหีน้องใบเฟิร์นหมดหัวแล้ว แรงดูดที่ปากเธอกลับมีพลังเพิ่มขึ้น
ผมจับสะโพกน้องใบเฟิร์นโยกเข้าออกเบาๆเพื่อให้รูหีเธอปรับสภาพรับท่อนควยของผม
“ ไม่เจ็บแล้ว…คันมากๆ…ซี๊ด…โอ๊ย…แรงๆ…” น้องใบเฟิร์นเธอออกแรงเกร็งอัดรูหีมาที่ท่อนควยผมอย่างแรงแบบไม่กลัวหีฉีก
“ โอ๊ย…หายคันแล้ว…ซี๊ด…” แล้วเธอก็จูบปากกับผมอีกครั้ง
รอบนี้ผมอู้มน้องใบเฟิร์นขึ้นเอวแล้วเดินเข้ามาในห้อง อ้าว…แพรวออกมานอนอยู่บนเตียงเมื่อไหร่ละนี่ หรือผมเย็ดกับน้องใบเฟิร์นเพลินไปจนลืมสังเกต
“ โอ๊ย…แรงๆคะ แรงๆ…” ผมจับน้องใบเฟิร์นวางพาดขอบเตียงแล้วเกร็งกระแทกท่อนควยไม่กี่ครั้ง
“ โอ๊ย….ออกแล้ว….หายคันแล้ว…โอ๊ย…” รูหีน้อยๆน้องใบเฟิร์นเกร็งขมิบอย่างแรง ผมก็ทนเสียวแทบไม่ไหว ผมกระแทกครั้งสุดท้ายก่อนน้ำแตก ผมถอดท่อนควยผมออกจากรูหีเธอแล้วจับยัดเข้าไปที่ปากน้องใบเฟิร์น
ผมปล่อยน้ำที่ผมสามารถผลิตได้ทั้งหมด ใส่ปากน้อยๆของเธอ ฝ่ามือน้องใบเฟิร์น เด็กน้อยที่พึ่งจบ ป.6 อายุ 12 ย่าง 13 ขวบจับท่อนควยผมดูดอย่างแรง เธอดูดหมด…จนหยดสุดท้าย…